این ساختمان که در سال 1302 به عنوان خانه بنا شده بود، از سال 1330 حدود ربع قرن، مدرسهی دخترانهی شهر کیلان از توابع شهرستان دماوند بوده تا محصلین دختر این شهر و روستاهای اطراف از تحصیل بازنمانند.پس از این مدت با تأسیس مدرسه توسط وزارت آموزش و پرورش، این ساختمان دوباره به خانوادهی حاجیطیبی بازگردانده شده و به عنوان خانه مورد استفاده بوده. طی جنگ ایران و عراق هم این مدرسه برای اسکانِ جنگزدهها استفاده شده است.
نسل مادران و مادربزرگان کنونی کیلان، در این بنا درس خواندهاند، باسواد شدهاند و آموختههاشان را به فرزندانشان انتقال دادهاند، به همین دلیل در کیلان به عنوانِ «مدرسهی قدیم» شناخته میشود.
ما تصمیم گرفتیم با بازسازی بخشی از بنا، آن را حفظ و مرمت کنیم و فراتر از آن، تلاش کنیم روحِ تعامل و یادگیری را در این فضا احیا کنیم. اکنون، علاوه بر ثبت به عنوانِ بومگردی، این فضا مدرسهای برای گفتوگوی مراقبتی، نقادانه و خلاقانه است. جایی که همچنان زنده و زایا است.